GR5 Wandelaars Helchteren

2017: Ceillac – Bousiéyas

Datum: 01-02-03-04-05-06-07 juli 2017
Gebruikte gids: GR La traversée des Alpes: de la Maurienne à l’Ubaye par le Briançonnais et le Queyras
Totaal aantal km: 100 km
Slaapplaats:
  • Châlet de la Montagne
  • Barcelonnette

Dag 1: Asfaltweg Maljasset – Parking Fouillouse

Totaal: 13 km gewandeld met een gemiddelde van 4,5 km met 428 hoogtemeters. 2,30 uur effectief gewandeld, 3,30 uur onderweg.

We hebben dit jaar opnieuw besloten om de nacht door te rijden en vertrekken om 22.00 uur stipt. Anders komen we allicht vast te zitten in één of andere file, het is immers een zwart weekend. De rit verloopt vlot. Geen files onderweg. Alleen heeft iedereen slecht geslapen, dit in tegenstelling tot vorig jaar. Om 10.00 's morgen zitten we in volle natuur al een lekkere koffie te drinken. Het is zoeken om wat uit de wind te zitten. We hebben eerst wel wat moeten manouvreren met de camionette..., in de enge straatjes..., tussen lage daken...onder de overhangende watergoten... De boterhammen smaken met een tas koffie. We zitten weer aan de start van een prachtige wandelzesdaagse. De zon is alleszins weer van de partij, dat belooft... Vandaag staat een korte wandeltrip op het programma. Rustig inwandelen en wat wennen aan de hoogte. We starten net voor het gehuchtje La Barche op 1877 m. Ter hoogte van een brugje zoeken we even naar het pad dat ons op de route langs de rivier Ubaye brengt. Het is effen zoeken...effen klauteren... Maar uiteindelijk vinden we het pad langs de rivier. Fijn wandelen door het bos, we passeren nog een groep wandelaars die aan het picniccen zijn ter hoogte van een schaapswei. In de verte zien we de boogbrug van Le Châtelet al liggen. Een tijdje later komen we opnieuw op de asfaltweg ter hoogte van le Pont Vouté. We volgen opnieuw de asfaltweg en passeren de kapel van Saint-Antoine (1651m). Even later op een kruispunt van asfaltwegen slaan we links af om te klimmen naar de boogbrug over de Ubaye, deze ligt op 1669 m. Net ervoor staan we nog even stil en volgen we aandachtig de kudde schapen die net gelost is uit een aantal camions en hun weg naar de weiden hogerop zoeken. Prachtig beeld! Op de brug genieten we van het prachtig landschap. Het is open weer en samen met de blakende zon zorgt dit voor mooie beelden. Iets verder, voorbij de rotsopening waar de weg onderdoor loopt, zit Peter al te wachten voor onze eerste stop. Net genoeg plaats om de camionette te stallen in de schaduw van een grote den. Genieten en “onze eerste zotte kal vernielen”. We zijn vertrokken...Na de stop nog even op de asfaltweg om nadien een sterk stijgend bospad bos te nemen. Het is afzien onder de loodzware zon. Nadien is het vooral fijn wandelen via een aantal bospaadjes. Net voor Fouillouse nog een slecht begaanbaar balkonpaadje vooraleer we richting parking Fouillouse wandelen. Net voor de parking hebben we nog een korte babbel met een Nederlands koppel dat we in de dagen nadien tijdens onze wandeling nog gaan tegen komen. Op de parking in Fouillouse (1907m) staat Peter ons al op te wachten en vertrekken we richting onze gîte in Barcelonnette. Het is effen zoeken naar de juiste locatie rond Barcelonnette... Nadat de verhuurder Peter heeft rondgeleid beginnen we aan de voorbereiding van ons avondeten. Daarna genieten we nog na op het terras met een biertje...Vandaag op tijd slapen om voldoende te recupereren na onze vermoeiende (en voor een aantal slapeloze nacht) autorit.

Dag 2 : Parking Pont Rouge (1907m) – Bousiéyas (1883m)

Totaal : 18 km gewandeld met een gemiddelde van 3,6 km met 939 hoogtemeters. 5 uur effectief gewandeld, 7 uur onderweg

Vandaag vroeg vertrekken. Na het uitgebreid ontbijt eerst een uurtje via kronkelende wegen naar de parking van le Pont Rouge op 1907 m. De eerste stop gaat pas na een 4 uur stappen zijn en dit met heel wat hoogtemeters.Op de parking is het al redelijk warm. De omgeving is prachtig, groene weiden tegen de berghellingen, een klein riviertje, ...toch nog even genieten van dit prachtig landschap...vooraleer we weer vertrekken. Via een houten brug over de Ubayette stappen we het dal van de Lauzanier in. Prachtig wandelen en genieten van het Nationaal Park van de Mercantour. Echt wel een aanrader om hier te gaan wandelen.Het is geleidelijk aan klimmen tot aan de cabane Donnadieu (2149 m). Het rotsige pad slingert zich nadien tussen het ravijn van de Lauze en het ravijn van Pardon. Het is af en toe zwoegen en klauteren tussen de rotsen. Net voor het meer van le Lauzanier (2204 m) houden we nog een kort stopje en genieten van het landschap...Redelijk wat wandelaars vandaag... Aan de rechterzijde van het meer volgen we weer een rotsig pad tot aan het meer van Derrière la Croix (2428 m). Vanuit het valleitje zien we de Pas de la Cavalle op 2671 m al liggen. We besluiten om eerst nog iets te eten vooaleer we de klim aanvatten. We volgen verschillende groepen wandelaars die al onderweg zijn. Het eerste gedeelte gaat via haarspeldbochten omhoog om vervolgens over te gaan in een moeilijk begaanbaar pad met veel puin. Hier en daar is het pad onderbroken door het weggeschoven puin van de helling. Het is opletten geblazen. Klauteren en afzien...De beloning volgt op de top van de Cavalle. Mooi zicht op de omliggende bergen ...en de volgende col. We genieten nog wat na en eten nog iets. Maar vooral genieten vanop deze hoogte...Het eerste stuk van de afdaling gaat via haarspeldbochten naar het dal. In het begin moeilijk met veel losliggend puin, nadien een rotsig pad waar je het pad af en toe moet zoeken. In het dal is het fijner wandelen. We moeten we nog een droge bedding van een beek oversteken vooraleer we even halt houden bij een oude herdershut. Even bekomen van de inspanning en de warmte... nadien via een steile klim naar de Col des Fourches (2261 m). Veel haarspeldbochten later zien we het Camp de Fourches liggen. Net voor dit oude legerkamp dat men aan het restaureren is passeren we nog een paar oude bunkers van de oorlog. Hier wacht Peter ons op. Hij heeft ondertussen de Col de la Bonnette al tussen de kiezen...en heeft er allicht van genoten. Hij heeft de tent opgeslagen en we zitten goed uit de wind. Net op tijd. Toch wel zware etappe geweest, veel klimmen en dalen. De spek en eieren zullen goed doen...voor de ene al wat meer dan de andere... De afdaling naar Bousiéyas (1883 m) gebeurt in sneltreinvaart... Onderweg stoppen we nog en volgen we een reddingsoperatie van een helicopter. Op de hoger gelegen weg is blijkbaar een zwaar ongeval gebeurt. De afdaling gaat recht naar onder en kruist soms de asfaltweg naar Boussiéyas. Onderweg komen we nog een wandelaar op krukken tegen. Hij is bezig aan de beklimming naar boven, niet te geloven...Enkel op het laatste gedeelte is het zoeken naar de route... Uiteindelijk komen we bij Peter die ons staat op te wachten op de parking van het kleine gehuchtje. Bousiéyas is een paar huizen groot maar heeft wel 2 gîtes en 2 cafés. Blijkbaar toch wel gekend. Met de auto terug naar de gîte. Een stopke in Barcelonette, een terraske meenemen, de koers effen volgen op het dorpsplein, nog wat inkopen doen en daarna genieten van de barbecue op ons terras. La douce France op zijn best...

Dag 3 : Parking Fouillouse (1907m) – Pont Rouge (1907m)

Totaal : 14 km gewandeld met een gemiddelde van 2,8 km met 1090 hoogtemeters. 5 uur effectief gewandeld, 6 uur onderweg

Op de parking van Fouillouse is het al druk. Verschillende groepjes van wandelaars maken zich gelijk met ons gereed. Op de weg door het gehuchtje vertrekt er ook een groep wandelaars die net de plaatselijke gîte hebben verlaten. Het is prachtig weer, de zon schijnt volop. Ter hoogte van het kapelletje is het al klimmen geblazen, een paar haarspeldbochten, … Maar goed dat her en der op de route de verspreide lariksen voor wat schaduw zorgen. Af en toe eens uitblazen... ter hoogte van de ruïnes van het Fort de Plate Lombarde houden we een kort stopke, wat drinken... en dan weer verder... Het pad blijft geleidelijk stijgen. We steken een aantal beekjes over op redelijk vlak terrein om dan via een aantal haarspeldbochten de beklimming van de Col du Vallonnet (2524m) aan te vatten. Klimmend via de kam van de berg bereiken we even later de col. Onderweg zien we nog 3 MTB'ers ook de col beklimmen, wel met de MTB op de rug. De col ligt in een klein valleitje in de schaduw van de Rocca Blanca. Er komen verschillende wandelroutes samen en via verschillende passen, waaronder de col de le Portiolette, kan men “oversteken” naar Italïe. Dominiek en Miel die voorop liepen hebben nog een korte babbel met het Nederlands koppel van onze eerste dag gehad. We zoeken een plekje uit de wind en maken even tijd om iets te eten vooraleer we de Col de Mallemort (2558m) aanvatten. Als als we willen vertrekken zien we ook de MTB'r-ers aankomen. We zoeken de route die zich rondom de flank slingert. We zien zijdelings ook het meer vanVallonet liggen. Onderweg kijken we nog vol bewondering naar de MTB'ers die aan de afdaling begonnen zijn We steken een aantal beekjes over en bereiken nadien via een rotsig dalend pad de vroegere tolweg, la Route de Virayasse. Deze leidt naar de vervallen kazerne die iets hogerop ligt.. De vervallen kazerne lag wel op een heel strategische plaats waar men zicht had op de verschillende doorgangspassen. Via een steil zigzaggend pad bereiken we even later de col de Mallemort. Er wacht ons weer een moeilijke afdaling...Via een aantal haarspeldbochten over steenpuin en grind stoppen we even om iets te eten. Al gauw krijgen we bezoek van een aantal marmotten die bijna het eten uit de handen komen eten. Mooi om zien... ze zat zelfs bijna in Miel zijn rugzak... Nadien dalen we verder af via het plateau de Mallemort. Altijd dalend via paadjes door een grasvlakte, nadien via rotsige paadjes tot bijna in Larche (1670m). Echt wel warm onderweg, hoe lager hoe warmer...We kijken vol bewondering naar het zwetend koppeltje dat de omgekeerde richting volgt... We zijn al wat blij dat Peter de tent heeft opgezet zodat we toch wat in de schaduw kunnen zitten... de pasta smaakt...Na de stop wandelen we een stuk over de D900, de weg die naar Italïe leidt. Even buiten Larche wandelen we eerst een stuk over een asfaltweggetje dat later overgaat in een veldweg. We steken even later de beek van Le Pis (1787m) over om vervolgens de asfaltweg te volgen tot aan Le Pont Rouge (1907m). Peter zit ons al op te wachten. Maar goed dat er een chalet stond waar we wat beschutting voor de zon kunnen zoeken. Veel hoogtemeters met de erbij horende afdalingen vandaag...Afzien maar ook tegelijkertijd genieten van deze prachtige natuur...Terug naar huis en genieten van de barbecue op ons terras...met de nodige “perenkoppenkal”...

Dag 4 : Ceillac (1639m) – asfaltweg Maljasset (1877m)

Totaal : 21 km gewandeld met een gemiddelde van 4,1 km met 1107 hoogtemeters. 5 uur effectief gewandeld, 7 uur onderweg

Op de parking ter hoogte van Le Bas Mélèzet waar we vorig jaar gestopt zijn vatten we onze wandeling aan. Toch wel een verre verplaatsing's morgens vroeg... Het belooft warm te worden en er is vandaag geen stop voorzien. Voldoende eten en drinken meenemen in onze rugzak is de boodschap. De soep van Peter zal onderweg weer smaken. Het riviertje oversteken en direct klimmen via een bospaadje met veel haarspeldbochten, dan weet je wel... het bospad kronkelt dicht bij de flank van een bergkloof. Het is steil klimmen tot aan een houten bruggetje dat een oversteek maakt naar een dichtbegroeid bos. Op de houten brug hebben we een mooi uitzicht op het lager gelegen gebied. We worden nog opgeschrikt door een parapente die boven de berg zweeft. Na het bruggetje volgen we een mooi pad langs een riviertje en aansluitend langs een bergkam. Mooi gebied, het is genieten van de rust en de prachtige natuur. Het is gestaag klimmen tot aan het Lac Miroir (2287m). Hier houden we onze eerste stop, het is genieten van de mooie natuur en ...van onze soep. Nadien is het lichtjes afdalen tot aan de schaapskooien van Preynasses om vervolgens ter hoogte van de skilift weer verder te stijgen. Nijdige klim... Boven aan de skipiste blijven we ongeveer op dezelfde hoogte wandelen en even later bereiken we het Lac Ste-Anne (2415m). Het is er druk, veel wandelaars en gezinnen die genieten van de rust en de mooie blauwe kleur van het meertje tussen de rotsen. Deze komenen van een iets lager gelegen parking. Het kappelletje dat net boven het meer uitsteekt is een gekend bedevaartsoord voor de omliggende dorpen. We besluiten om mee te genieten aan de rand van het meertje. Veel visjes die zich vooral aan de rand van het water bewegen... We eten nog iets voor we aan de klim naar de Col de Girardin beginnen. De col en pas liggen op 2700 m en is één van de hoogste cols op de GR5. De route klimt verder over een grashelling tussen de rotsen. Ze gaat net voor de col over in een smal pad met steengruis.Steil stijgend en net voor de top nog een aantal scherpe haarspeldbochten, opletten geblazen. Op de top staat er veel wind en we besluiten om lager een plekje te zoeken om te eten. Prachtig decor om wat te rusten en iets te eten... Net voor we de afdaling naar Maljasset beginnen zien we op een nabijgelegen bergkam langs de route nog een aantal steenbokken die rustig aan het grazen zijn. Een moeilijke afdaling volgt nog. De afdaling gebeurt via een een pad dat soms te smal is, soms met steengruis bedekt, uitgesleten door het water en op het einde zich ook nog een weg zoekt tussen de lage begroeing. Moeilijk wandelen en opletten. Hoe lager we bij de asfaltweg naar Maljasset komen hoe warmer het weer begint te worden. We zijn blij dat we Peter met de tent zien staan langs de weg. Eindelijk schaduw en fris drinken... De aanbelande hond nemen we er graag bij... Zware dag geweest...maar mooi om beleven... Terug naar onze gîte en wat bijpraten over de voorbije dag. En lekker eten natuurlijk...

Dag 5 : Barcelonnette (1130m) – Les Thuiles (1130m)

Totaal : 16km gewandeld met een gemiddelde van 3,2 km met 761 hoogtemeters. 3,45 uur effectief gewandeld, 5 uur onderweg

We zijn iets later opgestaan na de zware dagtocht van gisteren. We hebben ons traject van de GR5 voor dit jaar gisteren afgesloten. De resterende trajecten zijn immers beter te spreiden over de twee volgende jaren, vooral in functie van de keuze van de gîtes. De resterende wandeltrajecten kunnen dan beter verdeeld worden over de twee laatste jaren. We hebben dan maar beslist om vandaag een wandeling via Pra-Loup naar Les thuiles te doen. Aansluitend maken we dan een korte verplaatsing met de wagen naar Les Prats waar we bezoekje willen brengen aan Landfried Vanesser. De vroegere dirigent van het zangkoor avn Helchteren heeft hier immers een buitenverblij en hij had ons in de voorbije jaren al laten weten dat we mochten langskomen als we in de buurt waren. Maar eerst onze wandeling. We zijn iets later opgestaan en hebben op ons gemak ontbeten in het zonnetje op ons terras. Om 10 uur vertrekken we vanuit onze gîte in Barcelonnette (1130 m). Eerst even langs de drukke weg naar Pra-loup wandelen om dan vervolgens net achter de brug van een zijriviertje van de L'Ubaye voor een boerderij naar rechts de weg naar Pra-Loup (1500 m) aan te vatten. Effen zoeken naar een oud koeienpad om dan via kronkelende wegjes de beklimming aan te vatten. Sterk stijgend en gestaag klimmen, soms in de zon en blij dat we af en toe kunnen bekomen in de schaduw van de bomen. De beklimming doet denken aan een aantal kruiswegen die we al een paar keer hebben meegemaakt...enkel de kruizen ontbraken...In het centrum van Pra-loup is het even zoekn waar Peter zich heeft opgesteld. Op een klein parking heeft hij weerom een prachtig plaatsje in de schaduw gezocht. Op ons gemak wat bijpraten bij een tas soep en bijbehorende boterham...Nadien ter hoogte van één van de vele skipisten onze weg hogerop zoeken via een bospad; Even later ter hoogte van een watervalletje nemen we rechts het bospad dat ons naar Les Thuiles moet brengen. Nadien volgen we het pad langs een aangelegd irrigatiekanaaltje dat het hogerop gelegen water van het riviertje naar een gehuchtje leidt. Vooraleer we de eerste huizen in het zicht krijgen moeten we eerst onze weg nog zoeken in het bos. Boswerkers maken het ons wel moeilijk om het pad naar onder te volgen. Het is afzien tussen de omgewoelde paden... Bij de eerste huizen is het nog zoeken om de juiste weg naar Peter te vinden. Wanneer we op een erf van een oud huis met bijbehorende schuren staan besluiten we toch maar terug te gaan om via een landweg naar Les Thuiles te gaan. Dominiek loodst ons perfect naar het riviertje waar pter zich heeft opgesteld. Zoals ieder jaar maakt Peter wel eens een lekkere hotdog... Hij smaakt...Nadien brengen we nog een kort bezoekje aan Landfried. De weg er naar toe is alleszins de moeite om mee te maken... Bovengekomen is het nog zoeken naar het huis dat in de middle of nowhere ligt... Prachtige plaats om tot rust te komen... Effen bijbabbelen met een fleske om dan terug te keren naar de gîte. Nog wat nagenieten op ons terras....

Dag 6 : Lac d'Allos (2250m) – Mont Pelat (3058m)

In totaal 5.30 uur onderweg. 3u54 min effectief gewandeld. 903 hoogtemeters

Vandaag op tijd vertrokken. We hebben dit jaar nog een dag uitgetrokken om de Mont Pelat te beklimmen. Dit is de hoogst beklimbare berg in de Alpen. De top ligt op 3051 m in het Nationaal Park van de Mercantour. Op de top heb je prachtig zicht op de omliggende bergtoppen en bij mooi weer kan je zelfs de Mont Blanc zien liggen. De weg naar de parking waar we willen vertrekken is wel echt de moeite. Peter heeft er dit jaar wel een heel gevarieerd parcours opzitten...Hij heeft zijn hart nog eens kunnen ophalen in de vele haarspeldbochten van de Col de la Bonnette, Col de Vars, Col d’Allos, Pra-Loup.. Onderweg moeten we nog stoppen voor een kudde schapen die de weg zoeken... na de vele haarspeldbochten van de Col d’Allos rijden we de parking op. Deze ligt op een kwartiertje wandelen van het Lac D'Allos op 2250m. Toch wel een unieke dag omdat we Peter hebben overtuigd om het eerste gedeelte mee te wandelen...Bedoeling is dat we ons onderweg opsplitsen. Peter gaat rechts naar het Lac'D'Allos waar hij tijdens onze wandeling rustig kan genieten van een boek aan boord van het meer, het landschap en de omgeving krijgt hij er gratis bij. Wijzelf slaan links af om de berg te beklimmen. Het eerste gedeelte is rustig wandelen door het bos.en de smalle bospaadjes gaan al snel over in uitgesleten paadjes in het gras. De route slingert zich door een prachtige vallei. In de verte zien we de Mont Pelat al liggen. Er staan ons nog veel haarspeldbochten te wachten. Later zal blijken dat de éne bocht al wat gemakkelijker is dan de andere bocht...Het pad slingert zich door het prachtige landschap. Soms door gras, soms via smalle en moeilijk begaanbare rotspaadjes. Het is dikwijls opletten bij de smalle paadjes die tegen de rotswanden liggen. Af en toe eens omkijken...het meer wordt kleiner en kleiner. Het laatste gedeelte gaat over een moeilijk stuk vol met schiste. Klimmen gaat redelijk maar straks afdalen zal al moeilijker zijn. We klimmen verder tot op de bergkam met links en rechts een prachtige zicht op de omliggende cols. Miel en Dominiek besluiten om helemaal tot op de top te klimmen. Beangstigend zeggen ze achteraf maar het uitzicht op de top was wel de moeite waarde om tot boven te klauteren. We hebben er ondertussen 903 hoogtemeters opzitten. Tijd om onze rugzak aan te spreken en om iets te eten. Theo en Roger genieten iets lager nog wat na bij een hoop opeengestapelde stenen en wachten tot Dominiek en Miel terug afgedaald zijn. Het voordeel is alleszins dat we uit de wind zitten. Er zijn heel wat wandelaars die naar hier gekomen zijn om deze klim te maken. Een hele belevenis en echt wel de moeite waard! De afdaling op schiste is hier en daar gevaarlijk. Toch wel een aanslag op de knieën. Ook de afdaling via de rotsige paadjes vergt toch wel wat aandacht. Onderweg nog wat gemzen bekijken. In de vallei is het een stuk warmer. Nog een klein stukje wandelen tot aan het meertje. We zijn ondertussen toch weer een dikke 5 uur onderweg geweest. Peter zit ons op te wachten...Het is echt wel genieten in het zonnetje op het terras van de gîte aan de boord van het meertje.... De afdaling naar de parking duurt langer als gedacht...Nadien terug naar de gîte om op te ruimen en nog wat na te praten bij een pintje... Op tijd slapen want morgen wacht ons nog een verre verplaatsing naar huis.